Barnes – Booth – Corrigan

Επειδή μας το ζητήσατε, σας παρουσιάζουμε τους τρεις θρύλους της Manchester City που ήταν παρόντες στη βράβευση της Λέσχης μας.

 

Peter Barnes

Γεννημένος στο Manchester στις 10 Ιουνίου το 1957 ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Manchester City και το 1974 ανέβηκε στην πρώτη ομάδα. Γιος του Ken Barnes που μεσουράνησε στην δεκαετία του 50 με τη φανέλα της ομάδας μας. Οι φίλαθλοι της City τον θυμούνται για την ταχύτητα του αλλά και για πολύ καλή του ντρίπλα αγωνιζόμενος σαν αριστερό εξτρέμ.

Το ντεμπούτο του το έκανε σε ηλικία 17 ετών στις 12 Οκτωβρίου 1974 στην εκτός έδρας ήττα κόντρα στην Burnley ενώ το πρώτο του γκολ ήρθε τον Μάρτη της ίδιας σεζόν στην εντός έδρας ήττα από την Carlisle με 2-1.

Η επόμενη σεζόν δεν ξεκίνησε καλά γι’ αυτόν αφού έκανε 11 παιχνίδια να αγωνιστεί. Με την City εκτός της διεκδίκησης του πρωταθλήματος και έχοντας αποκλειστεί από το Κύπελλο από την Stoke, ο μόνος στόχος ήταν το League Cup. Έχοντας αφήσει εκτός τις Norwich, Nottingham Forest, Mansfield αλλά και την Manchester United, η City έχει φτάσει στα ημιτελικά της διοργάνωσης όπου θα αντιμετωπίσει την Middlesbrough. Στον πρώτο αγώνα οι Μπλε έχουν χάσει με 1-0 και ο επαναληπτικός γίνεται στο Maine Road. Με πολλούς βασικούς εκτός λόγω τραυματισμών η ομαδα μας θα έπρεπε να στηριχθεί σε νεαρούς παίκτες. Ένας από αυτός ήταν και ο Barnes ο οποίος σκόραρε στιλ 4-0 επι της Boro, σκορ που έστειλε την City στον τελικό.

Στον τελικό του Wembley στις 28 Φλεβάρη του 1976 ο Barnes ήταν αυτός που άνοιξε το σκορ στο 11ο λεπτό και έδειξε τον δρόμο για την κατάκτηση του League Cup, μιας και η City επικράτησε με 2-1, το οποίο έμελε να ήταν το τελευταίο τρόπαιο που κατακτήσαμε πριν το κύπελλο του 2010.

Ήταν στην ουσία η πρώτη γεμάτη χρόνια του Barnes που σε ηλικία 18 χρόνων έκανε  34 συμμετοχές με την City σκοράροντας 5 φορές. Μάλιστα ψηφίστηκε και ως ο Καλύτερος νεαρός παίκτης της σεζόν.

Η επόμενη σεζόν δεν είχε όμως την ίδια συνέχεια. Κάποιοι μικροτραυματισμοί σε συνδυασμό με την πολύ καλή απόδοση που είχαν οι άλλοι παίκτες ήταν τροχοπέδης. Τον Μάρτιο είχε μόλις τρεις εξι συμμετοχές από τις οποίες οι τρεις ήταν σαν αλλλαγη. Με την City να έχει μείνει εκτός από τα τρία κύπελλα (δυο εγχώρια και ένα ευρωπαϊκό) το μόνο που έμενε ήταν το πρωτάθλημα το οποίο χάθηκε για έναν βαθμό από την Liverpool. Ένα τελεί η σεζόν ολόκληρωθηκε για τον Barnes με 21 συμμετοχές (οι περισσότερες σαν αλλαγή) και 3 γκολ.

Η σεζόν 1977/78 ήταν από της καλύτερες του. Δεν ήταν μόνο οι 34 εμφανίσεις και τα 8 γκολ που πέτυχε. Κλήθηκε και στην Εθνική Αγγλίας και έκανε ντεμπούτο στην νίκη 2-0 επι της Ιταλίας για τα προκριματικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου.

Ωστοσο ο Barnes ποτέ δεν εκπλήρωσε τις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί από τους φίλους της ομάδας.

Η σεζόν 1978/79 ξεκίνησε με πολλές απαιτήσεις για την City η οποία όμως απογοήτευσε. Το 1979 η επιστροφή του Malcom Allison στην τεχνική ηγεσία (η οποία παρεπιπτόντως μόνο επιτυχημένη δεν ήταν) ήταν και το τέλος του Barnes από τους “Blues” αφού ήταν ο πρώτος παίκτης που έδιωξε. Η καριέρα του συνεχίστηκε (μεταξύ άλλων) σε West Brom, Leeds, Betis, Manchester United, Coventry City, Bolton, Hull ενώ έπαιξε και στην Αμερική για του Tampa Bay Rowdies. Το 1987 επέστρεψε στην City χωρίς επιτυχία όμως μιας και έπαιξε μόνο 8 φορές.


Tommy Booth

Ο Tommy Booth γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου το 1949. Ο Άγγλος αποτέλεσε ενεργό μέλος της Manchester City και της Preston North End. Μάλιστα υπήρξε μέλος της εθνικής Αγγλίας και ειδικότερα στις μικρές ηλικίες (U23).

Γεννημένος στο Μίντλετον του Λανκασάιρ, ξεκίνησε από πολύ μικρός να ασχολείται με την στογγυλή θεά και τον βασιλιά των σπορ. Όπως ήταν λογικό τα πρώτα του σουτ τα έκανε με την φανέλα της Manchester City με την οποία τον 1965 υπέγραψε ερασιτεχνικό συμβόλαιο μέχρι το 1967 όπου και απέκτησε επαγγελματικό συμβόλαιο με τους «πολίτες». Αγωνίστηκε στη θέση του κεντρικού αμυντικού μαζεύοντας μάλιστα πολύ κολακευτικά λόγια. Άξιο ν’αναφέρουμε το σχολιασμό του προπονητή του, Joe Mercer, που τον χαρακτήρισε ως τον καλύτερο κεντρικό αμυντικό μετά τον Stan Cullis με τον οποίο ήταν συμπαίκτες στην εθνική Αγγλία τη δεκαετία του 1930.

Τα χρόνια του στο Manchester

Όπως προαναφέραμε ο Tommy Booth από μικρή κι όλας ηλικία είχε τραβήξει το ενδιαφέρον της Manchester City που δεν δίστασε να πλησιάσει τον 15χρονο και να τον εντάξει στα τμήματα της. Και από εκεί και πέρα η ζωή του Booth άλλαξε! Στα πρώτα του παιχνίδια με την γαλάζια φανέλα αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός και από εκείνη τη θέση προάχθηκε στην «πρώτη ομάδα». Όμως υπό της οδηγίες του τεχνικού επιτελείου της ομάδας του Maine Road (παλιά έδρα της Manchester City), άλλαξε και θέση και από την κορυφή της επίθεσης κατέληξε στα μετόπισθεν και την θέση του κεντρικού αμυντικού.

To ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα των «πολιτών» στις 9 Οκτωβρίου το μακρινό 1968 σε εντός έδρας παιχνίδι με την Arsenal. Τότε ο νέος Tommy αντικατέστησε τον άρρωστο George Heslop και πήρε τη θέση του στην ενδεκάδα σ’εκείνο το πιανχίδι που έληξε ισόπαλο 1-1. Από εκείνη τη μέρα και μετά το μέλλον του παίχτη στην Μanchester City φαινόταν να είναι πολύ λαμπρό μιας και τη σεζόν 1968/69 είχε κι όλας 28 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και 7 στο κύπελλο έχοντας πάρει φανέλα βασικού, καθηλώνοντας τον Heslop στον πάγκο της ομάδας. Εκείνη τη σεζόν οι «citizens» είχαν τερματίσει στην 13η θέση του πρωταθλήματος έχοντας κατακτήσει το League Cup και το Super Cup Αγγλίας. Εδώ να υπογραμμίσουμε πως το γκολ πρόκρισης για τον τελικό του Wembley το έβαλε ο Tommy Booth σ’έναν εφιαλτικό ημιτελικό απέναντι στην Everton.

H επόμενη σεζόν για τον Άγγλο κεντρικό αμυντικό ήταν πολύ «γεμάτη». Με τον τότε 21χρονο να μετρά 59 συμμετοχές με τους «γαλάζιους» και ένα τέρμα, το οποίο πέτυχε σε ευρωπαικό παιχνίδι απένταντι στην Athletic Bilbao που έληξε 3-3. Βέβαια να σημειώσουμε πως ο παίχτης στο παιχνίδι αυτό παρά το γεγονός ότι σκόραρε, ο Tommy αποκόμισε κι’έναν τραυματισμό ο οποίος τον ανάγκασε να απουσιάζει στον παιχνίδι πρωταθλήματος, τρεις μέρες αργότερα, κόντρα στην Coventry. H αγωνιστική περίοδο 1969/1970 αποδείχθηκε πολύ παραγωγική για την City! Παρά τον γρήγορο αποκλεισμό – μόλις στον τέταρτο γύρο – από την συμπολίτισσα United και τη 10η θέση στο εγχώριο πρωτάθλημα, η Manchester City κατέκτησε το League Cup αλλά και το – νυν Europa League – Κύπελλο Κυπελλούχων απέναντι στην πολωνική Gornik Zabrze στις 19 Απριλίου το 1970.

Με το ξεκίνημα της νέας δεκαετίας ο Tommy Booth είχε αποκτήσει τον τίτλο του «βετεράνου», παρά το νεαρό της ηλικίας του, έχοντας ήδη στην πλάτη του 95 παρουσίες με τα χρώματα των «πολιτών».

Τη περίοδο 1970/1971 ο Τommy έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη και την αξιοπιστία, της ομάδας αλλά και των φιλάθλων, ειδικότερα στις αναμετρήσεις κυπέλλου ξεκίνησε πολύ δυναμικά. Ο Άγγλος όμως εξ’αιτίας ενός τραυματισμού του στο χόνδρο που το καθήλωσε στο κρεβάτι του νοσοκομείου χάνοντας τρεις μήνες από την ενεργό δράση, παρόλα αυτά κατάφερε να συμμετάσχει σε 37 αγωνιστικές με την ομάδα του Μάντσεστερ, σκοράροντας 2 φορές. Όσο άσχημη ήταν η χρονιά για τον Booth τόσο άσχημη ήταν και για τη City, καθώς δεν κατάφερε να σηκώσει κάποιο τρόπαιο και στο εγχώριο πρωτάθλημα βγήκε εντέκατη.

Την επόμενη σεζόν 1971/1972 ο Booth έχασε μόλις δύο από τις 42 αγωνιστικές πρωταθλήματος με την Manchester City και σκόραρε 4 φορές. Οι «πολίτες» κατέκτησαν την 4η θέση, την πιο καλή θέση από τη περίοδο 1967/1968 και την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Οι επόμενες χρονιές που ακολούθησαν ο Tommy Booth δήλωσε παρόν σε όλες τις διοργανώσεις με τη Manchester City έχοντας για τουλάχιστον άλλες δύο αγωνιστικές περιόδους είχε στα στατιστικά του 45 με 50 εμφανίσεις. Το 1974/1975 λόγω τραυματισμού, παρέμεινε εκτός γηπέδων για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, συμμετέχοντας μόνο στα πρώτα 25 παιχνίδια της ομάδας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο νέος προπονητής των «πολιτών», Tony Book, να μην τον υπολογίζει ακόμα και μετά την επιστροφή του από τον τραυματισμό. Παρά ταύτα, αν και ένας σοβαρός τραυματισμός τον έκανε να χάσει τη θέση του, ένας άλλος τραυματισμός του έδωσε φανέλα βασικού… σε καινούρια θέση.

Τη περίοδο 1975/1976, ο Booth, χωρίς να έχει καταφέρει να ξεκινήσει στη βασική ενδεκάδα σε κανένα παιχνίδι ο τραυματισμός του Collin Bell τον φέρνει και πάλι στο προσκήνιο. Από τη θέση του αμυντικού χαφ ο Tommy Booth εντυπωσιάζει με τις εμφανίσεις του και βελτιώνεται στο τεχνικό, αλλά και στο δημιουργικό κομμάτι του παιχνιδού του. Αποκορύφωμα η ασσίστ του στον τελικό League Cup απέναντι στην Newcastle, όπου ο Booth με εξαιρετική γυριστή κεφαλιά τροφοδοτεί τον Denis Tueart που με ανάποδο ψαλίδι πέτυχε το νικητήριο γκολ, που αποτέλεσε ένα από τα πιο θεαματικά τέρματα του θεσμού.

Αν και η θέση του αμυντικού μέσου δεν ήταν η φυσική του, ο Άγγλος αγωνίστηκε σ’αυτή με περίσιο ζήλο και με πολύ καλές αποδόσεις μέχρι να επιστέψει και πάλι στα μετόπισθεν, εξ’αιτίας του σοβαρού τραυματισμού που υπέστη ο Μike Doyle. Με την επαναφορά του στην θέση που όλοι τον γνώρισαν, η θέση του κεντρικού αμυντικού προσεγγίστηκε εντελώς διαφορετικά. Ο Booth προσέθεσε την δημιουργία, τις μακρινές μεταβιβάσεις και δεν έμεινε μόνο στα κλισέ του στενού μαρκαρίσματος και των σκληρών τάκλιν. Έτσι ο τότε 28χρονος Tommy επανέκτησ τη θέση του και «καπάρωσε» τη φανέλα βασικού για εκείνη αλλά και τις επόμενες χρονιές που θα ακολουθούσαν.

Με την νέα δεκαετία (80’s), θα ξεκινήσει η «παρακμή» για τον θρύλο Tommy Booth. Θα έρθουν πολλά άσχημα αποτελέσματα και η απογοήτευση θα κυριεύσει την ομάδα και τον ίδιο τον παίχτη. Σημείο αναφοράς ο τελικός για το FA Cup απέναντι στην Tottenham όπου ήρθε ισόπαλος 1-1 και στην επανάληψη του οι «πολίτες» ηττήθηκαν με 3-2. Από εκείνο το γεγονός ξεκίνησε να γίνεται εμφανή η «δύση» του κεντρικού πυλώνα της άμυνας των «γαλάζιων» όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια. Στις 4 Οκτώβριου το 1981, η καρίερα των 13 ετών (1968-1981), των 382 συμμετοχών και των 25 τερμάτων στην Manchester City, για τον Booth φτάνει στο τελος της.

Επόμενος του σταθμός, η Preston North End με την οποία κατάφερε να πάρει 84 συμμετοχές πετυχαίνοντας 2 τέρματα μέσα σε τρία έτη (1981-1984) και στην συνέχεια εντάχθηκε στο προπονητικό της επιτελείο όπου και έμεινε μόνο για ένα χρόνο (1985-1986).


Joe Corrigan

Ο Joe Corrigan γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου το 1948. Ο Άγγλος στην ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνίστηκε με τα χρώματα της Manchester City, της Seattle Sounders, της Brighton & Hove Albion, της Norwich City και της Stoke City με τις δύο τελευταίες να υπογράφει συμβόλαιο με μορφή δανεισμού. Κατάφερε επίσης να αγωνιστεί και με την φανέλα των «τριών λιονταριών»!

Γεννημένος στο Μάντσεστερ και λάτρης του ποδοσφαίρου, από πολύ μικρή ηλικία εντάχθηκε στις ακαδημίες της Manchester City. Αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα και για πολλά χρόνια  δήλωνε βροντερό και φύλακας άγγελος των γκολποστ της Manchester City. Μάλιστα το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τους «γαλάζιους» το υπέγραψε το 1967.

Βρισκόμενος πλέον στην πρώτη ομάδα της Manchester City και δείχνοντας εξαιρετικά χαρακτηριστικά δεν άργησε να πάρει την πρώτη ευκαιρία. Το ντεμπούτο του με την ομάδα του Μάντσεστερ, ο 20χρονος τότε Corrigan, το έκανε στο αγώνα για το League Cup απέναντι στην Blackpool. Ο αγώνας έληξε  ισόπαλος με σκορ 1-1 και τον Corrigan να κάνει μια μέτρια εμφάνιση στο πρώτο του παιχνίδι.

Αν και δεν ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις ο Corrigan δεν σταμάτησε να προσπαθεί με σκοπό να πάρει ευκαιρίες και να υπερασπίζεται σε κάθε αγώνα τα γκολποστ της ομάδας του. Αντιμετώπισε ένα πρόβλημα υγείας , πιο συγκεκριμένα με το βάρος του, κάτι που τον εμπόδιζε να βελτιωθεί με γοργούς ρυθμούς. Τελικά  εκείνη την αγωνιστική περίοδο παρακολούθησε από τον πάγκο τα  παιχνίδια της ομάδας, καθώς στη βασική ενδεκάδα, κάτω από τα δοκάρια, ήταν ο Harry Dowd. Και τo μόνο που κατάφερε αργότερα είναι, τη σεζόν 1968/1969, να κάνει τέσσερις εμφανίσεις. Παρά το γεγονός αυτό η επόμενη σεζόν θα έφερνε μεγάλες αλλαγές τόσο στην ομάδα όσο και στη θέση του τερματοφύλακα.

Μετά και το αποτυχές αποτέλεσμα για το Charity Shield απέναντι στη Leeds United, ο Corrigan είχε κάθε λόγο να προβιβαστεί στην θέση του βασικού τερματοφύλακα, κάτι που υπερασπίστηκε με μεγάλο ζήλο και αθλητικό σθένος. Από την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων στις 29 Απριλίου 1970, ο Corrigan μετρούσε 51 συμμετοχές σε 61 παιχνίδια που είχε δώσει η Manchester City. Είχε «καπαρώσει» τη θέση για τα καλά (εκτός των περιόδων που ήταν τραυματίας) και για μεγάλη διάρκεια, καθώς μέχρι την αποχώρσηση του από το σύλλογο ήταν η πρώτη επιλογή για την υπεράσπιση των γκολποστ. Άξιο ν’αναφέρουμε πως μετά την αγωνιστική περίοδο 1974/1975 ο Joe Corrigan κοστολογούνταν με υπέρογκα ποσά για τα δεδομένα εκείνης της εποχής.

Ο Joe, όπως κάθε παίχτης που αγωνιζόταν κάτω από τα δοκάρια του τέρματος, είχε τις καλές του και τις κακές του στιγμές. Οι κακές στιγμές για τον Corrigan, δυστυχώς, δεν αφορούσαν το αγωνιστικό κομμάτι αλλά την υγεία του. Πάρα την επιτυχία της ομάδας το 1970, ο Άγγλος με μια σειρά τραυματισμών πρώτα στον αγκώνα και μετά στα μάτια έχασε πολλούς κρίσιμους αγώνες των «πολιτών». Οι τραυματισμοί ταλάνισαν τον παίχτη, καθώς και την επόμενη σεζόν σε έξοδο που πραγματοποίησε (παίχνιδι απέναντι στην Derby County), έπεσε άτσαλα στο έδαφος και αποκόμισε τραυματισμό στην πλάτη που τον καθήλωσε στο «κρεβάτι του πόνου» για τη συνέχεια των αγωνιστικών υποχρεώσεων. Το γεγονός αυτό ήταν και η αιτία που ο Joe, στην επιστοφή του από τον τραυματισμό του, δυσκολεύτηκε να πάρει πίσω τη φανέλα βασικού από τον νεότερο του Ronnie Healey.

Τη σεζόν 1973/1974, η έλευση του Keith MacRae από τη Motherwell έφερε στη θέση «1» μεγάλο ανταγωνισμό. Δύο εξαίσιοι τερματοφύλακες «πάλευαν» για τη θέση του βασικού. Στη «μάχη» αυτή νικητής βγήκε ο νεαποκτηθέντας MacRae, o οποίος δεν χάρηκε για πολύ τη νίκη του, καθώς μετά τα πρώτα εννέα παιχνίδια της Manchester City τραυματίστηκε, κάτι που αυτόματα έφερνε το Corrigan στη θέση του βασικού γεγονός που διήρκεσε μέχρι την επιστροφή του Σκωτσέζου. Παρόλα αυτά στη συνέχεια της αγωνιστικής περιόδου και με την πίεση των φιλάθλων ο Άγγλος βρήκε ξανά τη θέση του κάτω από το τέρμα και βγήκε νικητής του «πολέμου».

Εώς και το τέλος της καριέρας του – ως παίχτης της Manchester City –  o Corrigan δεν αντιμετώπισε ξανά ιδιαίτερες δυσκολίες  στη θέση που πρέσβευε. Ό,τι εμπόδιο κι αν βρισκόταν στο δρόμο του, το ξεπερνούσε και πάντα τον βελτίωνε και ως τερματοφύλακα, αλλά και ως άνθωρπο. Με αυτήν τη πεπατημένη ο Άγγλος κατάφερε το 1976 να αποτελεί μέλος της Εθνική Αγγλίας, στην οποία αγωνίστηκε μόνο εννέα φορές παρά τις προδιαγραφές και το ταλέντο που είχε. Ήταν η τρίτη επιλογή στη θέση του τερματοφύλακα, με αποτέλεσμα να κάνει το ντεμπούτο του δύο χρόνια αργότερα στο ισόπαλο παιχνίδι (σ.σ 1-1) της Αγγλίας με τη Βαρζιλία στο Wembley.

Το 1983 ο Joe Corrigan έδωσε τέλος στην 17ετή του καριέρα ως παίχτης της Manchester City, αποκτώντας – όχι άδικα – τον τίτλο του «legend», υπηρετώντας το σύλλογο όσο κανένας. Με τον σύλλογο του Μάντσεστερ κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1970 και έβαλε επίσης στην εγχώρια συλλογή του δύο φορές το κύπελλο του League Cup. Αξιοσημείωτο να υπογραμμίσουμε τον αριθμό συμμετοχών του με το σύλλογο που έφτασε στις 476!

Από το 1983 μέχρι το 1985 ο Άγγλος περιπλανήθηκε σε ακόμα τέσσερις ομάδες αφήνοντας πίσω την ομάδα της καρδιάς του.

Το 1983 μεταφέρθηκε με το ποσό το 30.000 λιρών από την Manchester City στη Seattle Sounders, με την οποία δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος και αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω στην γεννέτηρα του και πιο συγκεκριμένα στην Brighton & Hove Albion. Παρά τον περισσότερο χρόνο συμμετοχής (36 συμμετοχές)  που πήρε στους «γλάρους» το 1984 δόθηκε δανεικός από την ομάδα του Μπράιτον στις Norwich City και Stoke City  όπου και δεν «στέριωσε» σε καμία από τις δύο. Ώσπου το 1985, εξ’αιτία ενός προβληματος που αποκόμισε στο λαιμό, πήρε την μεγάλη απόφαση να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Μετά και το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας, ασχολήθηκε με την προπονητική μέχρι το 2011. Εργάσθηκε κυρίως ως προπονητής τερματοφυλάκων σε ομάδες όπως η Liverpool, η Stockport City, η West Bromwich Albion και η Hull City, με τις δύο τελευταίες μάλιστα να βρίσκεται για λίγο χρονικό διάστημα και ως πρώτος προπονητής.

 

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *