Manchestrer City: Η χαρά της … υπομονής

Ο Γιάννης Καραλής αναλύει την πορεία της Μάντσεστερ Σίτι καταθέτοντας την άποψή του για τα έως τώρα τεκταινόμενά της σε Αγγλία και Ευρώπη.

Σήμερα θα ήθελα να ασχοληθώ με κάτι λίγο πιο …μακρινό μας αλλά τόσο… δίπλα μας!

Βλέπετε η καταγραφή ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ είναι (πολλές φορές) ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗ κι από αυτή την ίδια την καταγραφή των γεγονότων. Διότι, πολύ απλά, μας δίνει τη δυνατότητα να καταλάβουμε την “τάση” ή τις “προτιμήσεις” του σπήκερ ή του υπογράφοντα, όταν δεν επιδίδεται σε απλή καταγραφή ενός γεγονότος αλλά και σε -ταυτόχρονο- ΣΧΟΛΙΑΣΜΟ του.

Προσωπικά, ποτέ δεν έκρυψα ότι ΛΑΤΡΕΥΩ παιδιόθεν ( από το μακρινό 1976 ακόμη) την – για πολλούς- “μικρότερη ομάδα της πόλης του Μάντσεστερ”, την City. Άποψή τους, απολύτως σεβαστή κυρίως από τη στιγμή που οι αριθμοι είναι -αμείλικτα, για μένα- μαζί τους. (Τώρα, από που ως που ο δικός μου “έρωτας” για μία ομάδα πόλης 2.640 χλμ. απόστασης από την Αθήνα (αεροπορικώς βεβαίως), είναι άλλη, άσχετη με το άρθρο, ιστορία…)

*Η City, λοιπόν, ΜΕΓΑΛΩΣΕ. Πολύ. *Από “θορυβώδης γείτονας” το 2010, έγινε *3 (με το φετινό) φορές πρωταθλήτρια *στα τελευταία 7 χρόνια, πήρε *1 κύπελο, 3 λίγκ καπ και έπαιξε 1 ΗΜΙΤΕΛΙΚΟ Τσάμπιονς λίγκ.* Δεν τα λές και… λίγα για μία ομάδα που *για 34 χρόνια (1976-2010) δεν είχε κατακτήσει ΤΙΠΟΤΑ!!!* Τώρα, για τα… χρήματα που την βοήθησαν σε όλη αυτή την πορεία, τρελαίνομαι να ακούω… “αναλύσεις” από συναδέλφους-ΟΠΑΔΟΥΣ ομάδων …”πουλημένων” πολλά χρόνια πριν την City σε… Αμερικάνους!!! Τουλάχιστον εδώ που ζω, μέχρι την πρώτη λαϊκή διαδήλωση που θα ακουστεί το *”φονιάδες των λαών…Άραβες”*, επιτρέψτε μου να θεωρώ καλύτερη την Αραβική ιδιοκτησία από την …Αμερικανική.

Και πάμε στο σήμερα. *Για τον Πέπ Γκουαρδιόλα *όλος ο (παγκόσμιος) φίλαθλος κόσμος έχει άποψη. Το …επέβαλαν οι επιτυχίες του εδώ και μια 10ετία. Προσωπικά δεν… τρελαίνομαι κιόλας. Ίσως γιατί με συνέλαβα να …βαριέμαι αφόρητα το λεγόμενο “τίκι-τάκα”, όταν ΠΟΛΛΟΙ (αν όχι όλοι) συνάδελφοί μου το αποθέωναν…

Όμως ποτέ δεν έπαψα να τον θεωρώ *ποδοσφαιρικά ΙΔΙΟΦΥΗ*, πραγματικό* ‘απόγονο’ του Γιόχαν Κρόιφ* και ικανότατο στον τρόπο που ΘΕΛΕΙ και (καταφέρνει να) ΠΑΙΖΕΙ, με την εκάστοτε ομάδα του. Αυτό που με συναρπάζει κυρίως, είναι ότι *ΠΟΤΕ δεν “προδίδει” τις ποδοσφαιρικές του αρχές!*

Πέρσι πήγα στο Λονδίνο για να ζήσω κάτι που δεν είχα βιώσει ποτέ εκτός Ελλάδας. Είδα (ως… away fan) τα  ντέρμπι Arsenal-City και Chelsea- City. Έτυχε και στα δύο να κάθομαι δίπλα-δίπλα με (τους ίδιους!)  3-4 τύπους από 3 έως 7 χρόνια μεγαλύτερούς μου, δηλαδή 55άρηδες- 60ρηδες. Κουβέντα στην κουβέντα, είπαμε και για τις εργασίες μας ο καθένας. Ακούγοντας το “αθλητικογράφος” και κυρίως το “σπήκερ και σε διεθνή ματς”, μου ζήτησαν τη γνώμη μου για την ομάδα.

Εμπιστευόμενος ΠΑΝΤΑ το ένστικτο των φιλάθλων περισσότερο, τους αντέστρεψα την ερώτηση προσθέτοντας *”αυτό το… χάλι, είναι ομάδα Πεπ;”*. Αυτό που ακολούθησε με άφησε με ανοιχτο το στόμα! Μάτια που… έψαχναν δεξιά κι αριστερά να… ξεφύγουν, μέχρι που ο ένας τους το… πήρε επάνω του: *” Κοίτα φίλε, αυτά δεν συζητιούνται με τρίτους. Όμως, με τόσα χιλιόμετρα ταξίδι και 4 μέρες στο Λονδίνο για τη City, εσύ είσαι δικός μας. Τα βλέπουμε και τα συζητούμε και μεταξύ μας και στα δικά μας forum. Δεν γουστάρουμε τίποτα ως τώρα. Αλλά κάνουμε υπομονή. Ξέρουμε πως δουλεύει με τον αδερφό του κι άλλους μάνατζερ, ήδη. Ξέρουμε ότι θα φύγουν πολλοί και θα φέρει δικούς του. Όμως, έχουμε από την ομάδα πληροφόρηση ότι θα έρθουν παίκτες ΑΞΙΑΣ και μικρότερης ηλικίας από αυτούς που θα φύγουν. Και ότι θέλει να χτίσει ΟΜΑΔΑ που θα μείνει ΕΤΟΙΜΗ για ΤΙΤΛΟΥΣ ακόμη κι όταν θα έχει φύγει. Γι αυτό δίνουμε χρόνο στον Πεπ και κάνουμε υπομονή. Σαν citizens, εξάλλου, ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΠΟ ΥΠΟΜΟΝΗ”…*

Ένα χρόνο μετά, λοιπόν, τι… λέτε; Άξιζε η… υπομονή τους;

Υ.Γ  Όχι, βέβαια, ότι *ο Πεπ είναι ο… “μίστερ τέλειος”*. Έχει τις *καταστροφικές του εμμονές* κι αυτός, όπως κάθε μεγάλος κόουτς. Όπως (για να αναφερθώ στα πρόσφατα) *ο… αριστερός μπακ Λαπόρτ*, του 1.93, κόντρα *στην Λίβερπουλ των 3 “ΚΟΝΤΟ-ΔΙΆΟΛΩΝ” μπροστά*, όταν υπήρχαν στους 18 -άρα ΕΤΟΙΜΟΙ- οι Ντελφ και Ντανίλο… Ή το *σχήμα ΧΩΡΙΣ ΦΟΡ* με την Γιουνάιτεντ. Δεν μπορώ να …φανταστώ το σκορ του ημιχρόνου, αν στις ευκαιρίες του Στέρλινγκ (σ.σ αυτός έπαιξε κορυφη) ήταν ο Αγκουέρο…

Υ.Γ1  Μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για την,ήδη, *κάτοχο νταμπλ στο Νησί, με πρωτάθλημα και Λιγκ καπ.* Ότι συζητάμε για την ομάδα που *έχει στείλει ΟΛΕΣ τις υπόλοιπες της Πρέμιερ στη…Σιβηρία (από…-13 και πάνω), Απρίλη μήνα…* Ότι έκανε τον Μουρίνιο (αλήθεια υπάρχει πιο εγωϊστής, κι όμως) να παραδεχθεί μετά το 2-3, ότι *είναι μακράν η καλύτερη ομάδα κι ότι είναι πολύ σημαντικό να βγεί…ΔΕΥΤΕΡΟΣ!!! Ναι,ναι. Ο Μουρίνιο…* Ότι στη Λίβερπουλ, ναι την νικήτρια με 3-0 πριν 5 μέρες και (κατά τη γνώμη μου) ΙΣΤΟΡΙΚΟΤΕΡΗ ομάδα της Αγγλίας, “ρίχνει” καμμιά 20αρια βαθμούς. Και επειδή απεχθάνομαι τις κουβέντες για τις*… “βαριές φανέλες”,* *στον Α΄ γύρο έπαιζε… ημίγυμνη η Λίβερπουλ; Ή ήταν άλλη ομάδα που μάζεψε μια ξεγυρισμένη 5άρα;*

Υ.Γ2 Και καθαρά ποδοσφαιρικά; Έχετε δει *ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ χαμένα τετ-α-τετ από ότι προχθές* στο Etihad; Μόνο του *Στέρλινγκ (3 κι 1 ΔΟΚΆΡΙ) *κι του *Γκιντογκάν (1 κι 1 ΔΟΚΑΡΙ), συν την απόκρουση-ποίημα του Ντε Χέα στην κεφαλιά του Αγκουέρο*, μαζεύονται… *7 ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ φάσεις για γκολ.* Έχοντας δεχτεί*- ΚΑΙ ΠΑΛΙ- γκολ ΟΦΣΑΙΝΤ *(*όπως και στο Άνφιλντ*) και με μία (…ΑΣΦΥΡΙΧΤΗ) *ΠΕΝΑΛΤΑΡΑ ΣΤΟ 77*΄, όπου η κλωτσιά του Γιάνγκ στον Αγκουέρο ήταν, όχι κόκκινη αλλά, ΠΟΙΝΙΚΟ αδίκημα… Εμείς όμως ακούσαμε και διαβάζουμε 3 μέρες τώρα για την …*”επιστροφή της Γιουνάιτεντ”*!!!

Σόρι παιδιά,

*ΔΕΝ υπάρχει επιστροφή. Η πρωταθλήτρια 2017-18 στο Νησί είναι εδώ και μήνες ΔΕΔΟΜΕΝΗ.*

Ά! Και αύριο έχει… *ρεβάνς*. Σε συνέχεια ενός Β΄ μέρους με… 83% κατοχή μπάλλας και χωρίς καν κατεβασιά του αντιπάλου. Έχοντας δεχθεί γκολ-οφσάιντ και με ακυρωμένο (από τον ίδιο βοηθό;;;) γκολ για την …μύτη του παπουτσιου!!!

Έ, αν είναι (πάλι) καλύτερη η Λίβερπουλ, όπως αυτή του πρώτου ημιχρόνου στο Anfield, με γειά της μέ χαρά της.
Ίδωμεν…

Άρθρο του μέλους της Λέσχης μας Γιάννη Καραλή για το novasports.gr

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *