CITEH ή CITY ;

Καλησπέρα σας λοιπόν από τον Μεγαλοαστό! Καιρό είχα να κάνω την εμφάνισή μου, όμως ήθελα να δοθεί μία ευκαιρία, ώστε να μην αναλωθώ ξανά σε… γλυκανάλατα κείμενα. Και τι καλύτερο απ’ το να ψέξω, ή ίσως να… δικαιολογήσω τη χθεσινή (21/10/2014) εικόνα μας στο παιχνίδι της Ρωσίας.

Στο γήπεδο εμφανίστηκαν δύο διαφορετικές Σίτι. Στο πρώτο μέρος μία ομάδα με πάθος και αποφασιστικότητα για τη νίκη, η οποία έβγαινε πρώτη στην μπάλα, έκανε σωστές πάσες, έβαλε δύο γκολ, δεν της δόθηκε καθαρότατο πέναλτυ πάνω στον Τζέκο (μείνε) και έδειξε σε όλους ότι αυτά τα παιχνίδια «τα έχει». Στο δεύτερο μέρος βγήκε στο γήπεδο μία ομάδα χωρίς πάθος, η οποία δεν ήξερε τι έκανε, έχανε όλες τις μονομαχίες, έκανε ρεκόρ άστοχων πασών, έφαγε δύο γκολ και της χρεώσανε ανύπαρκτο πέναλτυ. Η ομάδα αυτή έδειξε στοιχεία ομάδας η οποία δεν έχει ούτε καν υποψίες απόκτησης φανέλας και ονόματος στην Ευρώπη.

Και τώρα λοιπόν φτάνουμε στο (στα) εξής ερώτημα (ερωτήματα). Μπορούμε να πάμε καλά και στα δύο? Θέλουμε?

ΟΧΙ! Ούτε μπορούμε, ούτε θέλουμε. Φυσικά και δεν μιλάω βάση δυναμικού. Η Σίτι έχει παίκτες να παίξουν σε όλες τις διοργανώσεις, εγχώριες και μη, όμως ακόμα δεν έχει… μέταλλο. Όταν βγαίνουν στο χορτάρι του «Σίτι οφ Μάντσεστερ», του «Ολντ Τράφορντ», του «Σεντ Τζέιμς Παρκ» κλπ, ξέρουν πως πλέον ο αντίπαλος τους φοβάται. Είναι οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού. ‘Εχοντας 2/3 είναι το απόλυτο φαβορί (τη δεδομένη χρονική στιγμή) και η ομάδα που όλοι θέλουν να κερδίσουν.  Αυτό λοιπόν λειτουργεί ως… διεγερτικό και η ομάδα αποδίδει πολύ καλύτερα σε διάρκει αλλά και αποτελεσματικότητα. Γιατί μη μου πει κανείς πως αυτή η ΤΣΣΚΑ δεν θα πάλευε να σωθεί στη Πρέμιερ…

Όλα τούμπα στη Ευρώπη. Η Σίτι αντιμετωπίζεται ως η νεόπλουτη ομάδα η οποία καμία θέση δεν έχει στα ευρωπαϊκά σαλόνια και δεν προκαλεί το φόβο τον οποίο προκαλεί στο Νησί. Σε αυτό προστίθεται και η… μη θέληση, η χαμηλή μαχητικότητα και το εντελώς άλλο πρόσωπο της ομάδας στα μέχρι τώρα παιχνίδια της στο ΤΣΟΥ – ΛΟΥ. Δεν νομίζω κάποιος από μας να είναι ευχαριστημένος από την πορεία της ομάδας όλα αυτά τα χρόνια στην Ευρώπη. Είμαστε άνευροι, μαλθακοί και… όχι οι πρωταθλητές Αγγλίας.

Τούτο και κείνο λοιπόν με κάνει να πιστεύω πως η ομάδα μας δεν θέλει. Ίσως να μην μπορεί? Ποιος ξέρει?… Πάντως δεν έχει ακόμη φανέλα και είναι λογικό. Εδώ λοιπόν έρχεται η (αιρετική όπως πάντα) άποψή μου! ΚΑΛΥΤΕΡΑ!! Ας αποκλειόμαστε κάθε χρόνο απ’ τους ομίλους.. Γίνεται? Θέλω η ομάδα μου πρώτα απ΄όλα να κατακτήσει τίτλους γιατί αυτοί θα την κάνουν μεγάλη ομάδα και κατ’ επέκταση ευρωπαϊκή. Πρέπει πρώτα να εδραιωθούμε στην Αγγλία, είτε με Πρωταθλήματα, είτε με Κύπελλα και στη συνέχεια να στραφούμε στα εξωτερικά.

«Δυστυχώς» η Σίτι ήταν πάντα μικρομεσαία (με όρους τροπαίων) ομάδα και είναι τρομερά δύσκολο απ’ τη μια μέρα στην άλλη να σαρώνει τα πάντα. Χρειάζεται υπομονή. Δε λέω σε καμία περίπτωση πως δικαιολογείται η χθεσινή ήττα, όμως με μία πιο… σφαιρική ματιά, προτιμώ να προχωράμε στα εγχώρια, να παίρνουμε κάθε χρόνο τουλάχιστον μια κούπα και σε βάθος δεκαετίας, να είμαστε σίγουροι πως θα ‘ρθει και η Ευρώπη. Ας μη γελιόμαστε. Αν μιλάμε με όρους μεγάλων ομάδων, δε λέει τίποτα η πρόκριση στους «8», ή στους «4». Η Μίλαν, η Ρεάλ, η Μπάγερν, κλπ «μιλάνε» με τρόπαια.

Εν κατακλείδι, προτιμώ να είμαστε CITEH, προς ώρας και θα ‘ρθουν και τα υπόλοιπα.

Περιμένω ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΩΣ να… κατακεραυνωθώ στα σχόλια!!!

ΚΩΛΩΝΕΤΕ!!!!!

 

 

 

You may also like...

4 Responses

  1. Evan says:

    Συμφωνώ απόλυτα

  2. Evan says:

    Epishs omws an h uefa den se eixe sto mati tha epairnes to gamhmeno penalty k apovolh sto prwto hmixrono k ante geia. Opws den phres sth germania.

  3. admin says:

    Το πέναλτι που πήρε χθες η Bayern είναι ίδιο με αυτό που δεν μας έδωσαν στο ETIHAD κόντρα στην Roma

  4. T. says:

    δεν θα διαφωνήσω στο πνεύμα του σχολιασμού σου,μια μικρή παρατήρηση,αν μου επιτρέπεις…..
    μικρομεσαία ομάδα,δεν ήταν ποτέ η CITY στην Αγγλία,ακόμα και στα μεγάλα χάλια της (μέσα 10ετίας του 80,κ τη 10ετια του 90 που κατρακύλισε χαμηλά),καθώς είχε τίτλους ,είχε πολύ κόσμο,αλλά κ ιστορία,είχε Bell,Lee,Summerbee…..Αντιμετωπίζονταν πάντα σαν ένα μεγάλο όνομα,σαν ένας κοιμώμενος γίγαντας από τα ΜΜΕ και τον φίλαθλο κόσμο της Βρετανίας….Το πως οι Αγγλικές ομάδες αντιμετωπίζουν την Ευρωπαική πορεία τους,είναι μια μεγάλη ιστορία που έχει να κάνει με τη βρετανική έπαρση …..Προτιμότερος είναι ένας τελικός στο Wembley για τους εκεί οπαδούς παρά το όποιο ευρωπαικό παιχνίδι,ακόμα κ αν είναι “ζωής ή θανάτου”…..Η ιστορία ,οι παραδόσεις ,οι τοπικές αντιπαλότητες ,είναι κάτι το ξεχωριστό στο “Νησί”,κ πέρα πό τη λογική της υπόλοιπης ποδοσφαιρικής Ευρώπης..έτσι ήταν ,κ έτσι θα παραμείνει…..Αν έρθει κ άλλο ευρωπαικό τρόπαιο,(έχουμε στοιχιώσει με κείνο το κύπελλο κυπελλούχων του 70)θα πανηγυριστεί στη γαλάζια πλευρά του Manchester ,αλλά ο ημιτελικός με την “ακατανόμαστη” στο Wembley και το γκολ του Yaya,θα περνάει από παππού σε εγγονό για μια ζωή,με περισή περηφάνεια…..στη τελική,We are CITY,super CITY,we are CITY from Maine Road…..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *